Ég vaknaði eldsnemma á sunnudagsmorgun og lagði leið mína í Norræna húsið þar sem ætlaði að fara skoða listaverk finnska myndhöggvarans Seppo Malkki en allt kom fyrir ekki. Það var talning í mötuneytinu. Þannig að ég ákvað að skoða byggingarnar á Háskólaloðinni. Þar hitti ég áttavilltan Rússa sem bar nafnið Gorblox (ég kallaði hann Steve). Þar sem ég tala rússnensku spurði ég hverju hann væri að leita að og hann kvaðst vera leita sér að matarbita en hann hafði farið í Norræna húsið og lent í því sama og ég. Nú voru góð ráð dýr. Ég sagði honum að koma með mér á rannsóknarstofuna mína. Þar sýndi ég honum ákveðna speglatækni sem ég hef verið að þróa. Hún virkar þannig að maður tekur lítið stækkunargler og lætur það við spegil og kíkir. Áhrifin er þau að maður verður saddur. Steve varð mjög ánægður og bauð mér að koma með sér í Háskólabíó að horfa á einhverja skemmtilega gamanmynd en ég komst því miður ekki því það var orðið dimmt úti.