Úffff, það er búið að vera mikið að gera hjá mér. Ég hitti einstæða móðir í Krónunni í Garðabæ sem heitir Álfdís. Hún sagði mér að hún ætti strák sem héti Alfreð og hann ætti erfitt uppdráttar í skólanum, þar sem hann er mikill áhugamaður skákíþróttarinnar en enginn vill tefla við hann. Hún spurði hvort ég gæti hjálpað eitthvað og ég hugsaði smá og beit í epli. Ég kláraði eplið, fór með henni heim og Alfreð tók á móti mér. Ég tók strax eftir því að það var ekki brauðrist á heimilinu en það er oft orsök vandamála barna. Ég settist í sófan, sagði Alfreð að setjast í kjöltu og Álfdísi að tilla sér bakvið mig. Ég kitlaði Alferð og hann hefur misst allan áhuga skák og hann er nú orðinn venjulegur.