Í morgun var ég staddur í Bandaríska sendiráðinu. Ástæðan fyrir minni heimsókn minni þangað var sú að ég prjónaði peysu á sendiherra Ameríkana, hana Carol Hamilton. Carol var hæst ánægð með peysuna en við yrðum miklir vinir eftir að hún hafði frétt af því að það var ég sem var fyrirliði íslenska Briddsliðsins en eins og allir lesendur mínir vita þá náði íslenska liðið að sigra Rússa á heimsmeistaramótinu í Bridds árið 1994.
Það er liðin langur tími frá því að ég lagði leið mína í Ameríska sendiráðið en ég skaust þangað í morgun og gaf henni þessa fallegu peysu eins og sést á myndinni. (Því miður eru kanarnir ekki komnir svo langt að geta keypt litafilmu).

Eins og allir að vita þá er ég á forsíðu September útgáfu táningatímaritsins ABC.
Í blaðinu segi ég frá ruglinu sem ég lenti í við Íþróttadeild Víkings, hvernig ég sneri aftur á internetið, skákina, týna borðtennis spaðan frá Stiga, Jójó sigrana og margt fleira. Einnig tala ég opinskátt um það hvernig er að lifa í skugga Gísla Marteins en eins og allir vita þá sigraði hann í mig Gettu betur spilinu nú fyrir skömmu.
Tímaritið fæst aðeins í Hirnunni á Borgarnesi en það er eini staðurinn sem vill selja blaðið en eins og allir muna þá vildi enginn selja blaðið eftir að hljómsveitin Europe hætti störfum.

Nú í dag byrjuðu börn og táningar að flykkjast í skólana.
Ég stofnaði fyrirtækið Ferðadjús í morgun og náði samningum við Svala um að færa grunnskólabörnum Svala þegar þau vilja. Eins og sést á myndinni hér til vinstri hannaði ég tæki sem framleiðir ískaldan djús. Nú þurfa börnin ekki lengur að bíða eftir frímínútum til að fá Svala heldur getað þau bípað í mig hvenær sem er. Símboðanúmerið mitt er 907-DJÚS.
Ég hef heyrt að börn kvarta undan eymslum í baki vegna bakpokana þeirra en ég dey ekki ráðalaus og hef ákveðið að hanna bakpoka sem börnin geta verið framan á sér. Það er náttúrulega miklu betra, þá þurfa þau aldrei að taka töskuna af sér.