Ég fór eldsenmma á fætur í morgun og lagði leið mína í Þjóðarbókhlöðuna. Þar fór ég gegnum nokkrar skyggnur til að leita af viðtali við Albert Guðmundsson þar sem segist vera andvígur því börn fái púðursykur út á súrmjólkina sína. ENNNN.. allt í einu bankaði stúlka í öxlina á mér. Hún sagðist heita María Marteins og spurði hvort ég væri á lausu. Ég sagði svo vera og hún spurði mig hvort ég vildi byrja með henni. Ég sagði að ég væri ekki tilbúinn í ástarsamband en bætti við að hún mætti hringja í mig hvenær sem er. Hún bað um símanúmerið mitt og ég sagðist ekki muna það. Þannig að hún dró fram nýjustu símaskrána og bað mig um benda sér á númerið og ég gerði það. Einnig benti ég henni á númerið hjá Böðvars Bakarí og dekkjaverkstæði pabba hennar. Myndin hér til vinstri var tekin við það tæifæri.
Hér er myndinni til vinstri er ég á ásamt félögum mínum í Manchster United áhugamannaklúbbi sem heitir 'RimaCentral'. Ég vildi bara sýna ykkur þessa mynd kæru lesendur því að hún er sönnunargagn.
Ég held að ég hafi aldrei verið eins heppinn á ævinni. Ég fékk að hjóla með tvo af bestu matreiðslumönnum Reykjavíkur. Þetta eru þeir Stephan og Villi. Ég rakst á þá í Smáralind og þeir báðu mig um að hjóla með sig um Kópavog og sýna þeim mannlífið í bænum og þvottastöðina Löður. Að sjálfsögðu gerði ég það. Hér á myndinni til vinstri sjást félagarnir virða fyrir sér stórkostlega mannlífið í Kópavogi.