sunnudagur, september 12, 2004

Á mánudaginn fyrir viku var ég að hjálpa félögum mínum í Hjálpræðishernum að mála altarismynd í samkomusalnum þeirra þegar undarlegur maður labbar upp að mér og spyr mig hvað klukkan væri. Ég sagði honum hún væri að ganga þrjú. Hann kynnti sig sem Klaus og sagðist vera þýskur túristi en ég trúði því ekki eitt andartak. Hann sagði mér einhverja lygasögu um að hann væri rosalega hrifinn af Íslandi og að hann hafði orðið mjög áhugasamur um land og þjóð eftir að hafa séð Vigdísi Finnbogadóttur í spjallþætti á sjónvarpsstöðinni ProSieben. Ég sagði honum að það þýddi ekkert að ljúga að mér og þá hrökk hann í kút og kom með aðra lygasögu og enn eina eftir það. Ég sagði honum að ég væri orðinn frekar leiður á þessu fíflaskap og ákvað að labba með honum út í söluturnin Texas og kaupa handa honum Síríus lengju og kók gleri. Það fær menn alltaf til að vera síríus. Síðan töltuðum við út á Austurvöll og settumst þar undir tré og hann ákvað að segja mér sannleikan. Hann sagði mér að hann væri frá Hveragerði og hefði leiðst út í kynvillu og væri þess vegna núna í herbergi hjá Hjálpræðishernum. Þetta vissi ég allan tíman. Seisei.

Johnny Carl sagði mér nú fyrir stuttu að hann hafi verið að sjá um ræstingar í Leifstöð og fylltist viðbjóði. Vinsamlega gangið betur um en munið að skilja ekki eftir lausamuni og annað verðmæti eftirlitslaust.