Gerður og hundurinn Skóda

Í gærmorgun fékk áhugavert símtal. Það var enginn önnur en Gerður Guðvalds á línunni, en eins og allir Íslendingar vita er hún starfsmaður hjá sænsku geimrannsóknarstöðunni SSC eða Swedish Space Corporation.
Ég fann á mér að þegar ég tók upp tólið að það væri allt eins og það sýndist. Gerður tjáði mér að hundurinn hennar Skóda var strokinn að heiman. Ég var ekki lengi að teygja mig í vegabréfið mitt og flaug beinustu leið til Svíþjóðar og ásamt leitarhópi. Við leituðum út allt af Skódu, hún var hvergi finnanleg. Eftir ekki svo árangursríkan dag, fengum við okkur snæðing heima hjá Gerði. Þegar ég var að ljúka við seinustu pönnukökuna fann ég að eitthvað blaut við fæturna mína, þá leit ég undir borðið og þar var Skóda, köld og svöng. Gerður var að sjálfsögðu himinlifandi og við ákváðum að gera þetta að árlegum viðburði.

Eftir langar og strangar viðræður við kunningja minn úr Fossvoginum ákvað ég að fara á jólahlaðborð hjá íþróttafélaginu Víkingi. Ég var ekki alveg viss hvort ég ætti að fara þar sem ég er nýbúinn að eiga í deilum við Guðmund borðtennis-stjörnu okkar Íslendinga. En hann Fróði kunningi minn sagði mér að hann myndi ekki vera á staðnum þannig að ég sló til.
Mér til mikillar furðu var búið að ákveða að ég ætti að vera veislustjóri hlaðborðins og það var búið að skrifa gamanmál sem undirritaður átti að fara með. Að sjálfsögðu var það ekkert mál. Ég fékk frítt að borða og dansaði síðan frameftir nóttu við ljúfa tóna sveitarinnar Equador en það er rafhljómsveit úr Réttarholtsskóla sem samanstendur af tveim hressum strákum úr 8. bekk.
Hér á myndinni til vinstri er ég ásamt Friðrik, umboðsmanni Dressman á Íslandi og stuðningsmaður Víkings númer 1. Bakvið mig sést í Fróða kunningja minn.

Það eiga nú eflaust fáir eftir að trúa þessu en ég fór í fyrsta sinn í rúllukragabol í dag. Ég var í myndatöku fyrir nýja Nettó bæklingin sem kemur út fyrir jól og þar var mér réttur þessi fallegi bolur. Ég hef aldrei verið jafn hissa á ævi minni og fólkið á ljósmyndastofunni trúðu ekki að ég hafi aldrei klæðst rúllukragabol. Það var mikið húllumhæ á stofunni eftir þetta. Eins og sést hér myndinni til vinstri er bolurinn ekki aðalmálið heldur er það þessi fallega rauða úlpa frá Regatta. Þetta er jólagjöfin í ár hjá þeim í Nettó. Það er hægt að fá hana í parastærðum. Ath. bakgrunnurinnn er bara plat, ég var ekki í Austurríki en ég fékk að eiga bolinn. Takk Nettó í Mjódd.

Mig langaði bara rétt að láta vita af því að ég er komin með þráðlausan síma á skrifstofuna mína. Númerið er ennþá það sama.

Eftir mikla úrkomu síðastliðna daga ákvað ég að skella mér í heimsókn til vinar míns í Menntaskólanum við sund. Jú, mikið rétt eins og glöggir lesendur hafa eflaust tekið eftir er þessi vinur minn enginn annar en Grétar Hafsteinsson betur þekktur sem Grét Haf.
Þegar mér bar að garði var hann að sýna nemendum sínum hve mörg hnetu M&M kæmust fyrir í olíutunnu. Þegar líða tók á daginn og ég búinn að fylla magan af hentu M&M kom ljós að það komast fleiri hnetu M&M í maganum á mér heldur en í olíutunnu. Grét Haf klikkaðist og rak mig á dyr en hann róaðist stuttu seinna og sagði mér að hann hafi reiknað jöfnuna vitlaust. M var hnetan ekki Y.